Ο ομηρικός ύμνος προς την Αφροδίτη λέει ότι μαζί με κάθε βελανιδιά γεννιέται και μια νύμφη. Τα βουνά της Κέας είναι γεμάτα βελανιδιές οι οποίες στο παρελθόν είχαν μεγάλη οικονομική σημασία για τους Τζιώτες. Το κέλυφος των καρπών του δέντρου, η «χαμάδα», περιέχει μεγάλες ποσότητες τανινών και άλλων ουσιών χρήσιμων στη βυρσοδεψία. Με τον καρπό τάιζαν τους χοίρους, ενώ το σύνολο της παραγωγής χαμάδας το διέθεταν στους βυρσοδέψες της Καλλονής, στη Λέσβο, ή σε χώρες της Ευρώπης.
Η συγκομιδή άρχιζε τον Ιούλιο πριν ωριμάσουν οι καρποί, ή τους μάζευαν από το έδαφος έως τον Σεπτέμβριο. Κοντά στις βελανιδιές στήνονταν καρβουνοκάμινα. Οταν τα χημικά αντικατέστησαν τα φυσικά υλικά επεξεργασίας, η καλλιέργεια της βελανιδιάς ατόνησε. Σήμερα, τα δάση αυτά είναι διατηρητέα. Στις ημέρες μας έχει ξεκινήσει πάλι η προσπάθεια να μαζευτεί η συγκομιδή και να αξιοποιηθεί.