Τι γυρεύει μια …Κυκλαδίτισσα στα Δωδεκάνησα; Η, μήπως, τι θέλει μια …Δωδεκανήσια στις Κυκλάδες; Με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αυτή είναι η φυσιογνωμία της Αστυπάλαιας. Ενα νησί στο «μεταίχμιο». Πολιτισμική γέφυρα ανάμεσα στα δυο μεγάλα νησιωτικά συμπλέγματα. Ενα νησί το οποίο παρότι καταλαμβάνει τον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Αμοργού και Κω, ουδέποτε ενέδωσε στον…
Όποιος θέλει να μιλήσει για την Κάλυμνο και να πει την αλήθεια, θα πρέπει πρώτα να γνωρίσει τη θάλασσα και να την αγαπήσει. Γιατί όσο υπάρχει θάλασσα θα μπορούμε να μιλάμε και για την Κάλυμνο και για τους Καλύμνιους. Θα μπορούμε να μιλάμε για μια ξεχωριστή ράτσα ανθρώπων που δένονται παθιάρικα με έναν άνυδρο βράχο…
«Να σ’ εύρω» είναι μια έκφραση κλειδί. Άμα ξέρεις να την χρησιμοποιείς ανοίγει όλες τις πόρτες της Κάσου. Μπορεί είναι μια προσφώνηση για το καλοσώρισμα στο νησί, μπορεί όμως και να ανοίξει τις πόρτες του παραδείσου. Τι είναι όμως η Κάσος παρά ένας βράχος μονάχος φουνταριστός στο Καρπάθιο και γιατί χρειάζεται να έχεις κλειδί; Το…
Για να φτάσεις στην Κάρπαθο έχεις πάρει τις αποφάσεις σου. Ούτε παίρνεις τυχαία το πλοίο της γραμμής και κατεβαίνεις στα Πηγάδια, ούτε μπαίνεις στο αεροπλάνο και παίζεις με τον αέρα μέχρι να τροχιοδρομήσεις στον αεροδιάδρομο του Αφιάρτη. Eχεις πει το «ναι», έχει την σύμφωνη γνώμη σου το νησί, κι αν ξεκινήσεις να μαθαίνεις τους τρόπους…
Το νησάκι των μόλις 9 τ. χλμ. είναι ένα θαλασσινό σταυροδρόμι μεταξύ Ευρώπης – Ασίας, στην άκρη του Αιγαίου. Επάνω στον άνυδρο βράχο είναι κτισμένος ένας και μοναδικός, θαυμαστός οικισμός που εντυπωσιάζει με τα πολύχρωμα, εξαιρετικής αρχιτεκτονικής σπίτια και τις εκκλησίες του. Ανάλογο θαυμασμό προκαλεί το Γαλάζιο σπήλαιο, ένα από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα ενάλια…
Η Κως δεν βρίσκεται τυχαία στις πρώτες θέσεις της λίστας με τους δημοφιλέστερους τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας. Μόνο οι αρχαιότητές της, τα παλαιοχριστιανικά μνημεία και τα μεσαιωνικά φρούριά της, αρκούν για να την κατατάξουν εκεί. Αλλά δεν είναι μόνο το Ασκληπιείο ή το kάστρο της Νεραντζιάς και της Αντιμάχειας που κάνουν κάθε καλοκαίρι το νησί…
«Λέρος» στα αρχαία ελληνικά σημαίνει ήπιος, ομαλός. Και όλα δείχνουν ότι ακόμα ισχύει ο χαρακτηρισμός γι’ αυτό το νησί της ήπιας τουριστικής ανάπτυξης, των ομαλών βράχων, των εύφορων κοιλάδων και των περίκλειστων όρμων. Ενα νησί σε σχήμα ιδεογράμματος, με μεσαιωνικό κάστρο στην Αγία Μαρίνα, με πρώιμο ιταλικό μοντερνισμό στο Λακκί, με χρυσές αμμουδιές, βυζαντινά ξωκλήσια,…
Από τη μια η φύση, με το γαλάζιο απέραντο, τις ακρογιαλιές δαντελωτές, τα υψόμετρα χαμηλά. Από την άλλη η ταπεινή ανθρώπινη παρουσία, με τις πεζούλες, τους ελαιώνες, τα ξωκλήσια, τα ξακουστά για το κρασί τους αμπέλια κι έναν οικισμό όλο κι όλο, πάνω από το λιμάνι. Ο λόγος για τους Λειψούς, μια κουκίδα στις εσχατιές…
Το μικρό νησί ξεχωρίζει από άλλα όχι μόνο για τη φυσική του ομορφιά αλλά και για το ηφαίστειό του, το νεότερο από τα ηφαιστειακά κέντρα της Ελλάδας. Οι οικισμοί του, το Μανδράκι, ο Εμπορειός και τα Νικειά, παραπέμπουν στην παλιά καλή Ελλάδα, και διατηρούν τα γραφικά σοκάκια και τις πλατείες τους, όπου ξένοι και ντόπιοι…